"Seralar çiçek azmanları üretiyorlardı ama kır çiçekleri azalıyordu gittikçe. Azala azala dünyamızda gittikçe azalan mutluluğa benzediler. Biraz da şairlere... İnsan ayağının değdiği yerlerde cılızlaşıyorlar sonra da bir daha tohum döküp ertesi bahar yeniden yeşermek için mecalleri kalmıyordu."

"Dilimdeki pas tadıyla yaşamayı öğrenebilecek miyim?"

"Hayat her şeye rağmen yaşanmaya değer mi diyorsunuz? Siz öyle diyorsunuz ama çiçekler öyle düşünmüyor. Onlar da aşklar gibi. Her şeye rağmen yaşamıyor. Koparıldı mı dalından, konuldu mu vazolara, bir bardak su lütfetseniz de ömrünü tamamlıyor. Anısı bile kalmıyor zamanın. Kalsa da kurumuş papatyalar gibi hüzünlendiriyor işte."

Ahmet Telli, 17 Haziran 2000

"ayının ini var

sümüklüböceğin kabuğu

bizimse bu işte halimiz ortada"

Nazım Hikmet, 17 Haziran 1962

(Neyi Bildirir Sayılar şiirinden.)