"Mektubu bir edebiyat türü saymak doğru değil sanırım. 

Bir kere gizliliği vardır. Bir okur topluluğunu değil, sadece yazılan kişiyi ilgilendirir. Daha doğrusu, bir okur topluluğu için değil alıcısı için yazılmıştır. Mektup, yazan için mektuptur sonunda. Ama bu mektupları yazan bir gün ünlü kişi olduğunda, bunları yayımlamanın doğru olup olmadığı düşünülemez mi? Bu bir insanın kişisel yaşamına (mahremiyetine) girmek olmaz mı?

[...]

Burada Nâzım’ın coşkun mektuplarını anmamak mümkün değil elbette. O bu mektupları yazarken yayımlanacaklarını düşünmüyordu sanırım. Daha da ileri gidersek, sanırım yayımlanıp yayımlanmamaları hiç önemli değildi onun için. O, otuz yıl sürebilecek bir yalnızlığın, bir birikimin, bir susturulmuşluğun sonuçlarını döküyordu onlara. Ve şiirleriyle birlikte düşünüldüğünde, Nâzım’ın kişiliği, yapısı daha bir açıklık kazanıyordu.

Bu çeşit mektupların yayınlanmasından yanayım elbet."

Turgut Uyar, Politika, 10 Temmuz 1976