“Yanlış anlama -hayır, bu, basit bir yanlış anlamadan da kötü- tamı tamına yanlış, Milena, doğal olarak yüzeysel anlamış olsan da aslında anlaşılacak ya da anlaşılmayacak bir şey yok. Hep tekrarlayan bir yanlış anlama ki daha önce bir iki kez Merano’da da olmuştu. Ben senden, karşımdaki çalışma masasında oturan adamdan istiyormuş gibi bir tavsiye istemedim. Ben kendi kendime konuşuyordum, kendime akıl danışıyordum, güzel bir uykudaydım, sense beni uyandırdın.”

Franz Kafka’nın 7 Eylül 1920’de Milena’ya yazdığı mektuptan.